You are currently browsing s65's articles.
เจ้าหนูอะตอม (หรือเจ้าหนูปรมาณู ในสมัยตีิพิมพ์ในไทยครั้งแรก) เป็นผลงานโดยอาจารย์ โอซามุ เท็ตสึกะ ที่ได้รับการขนานนามเป็นเจ้าพ่อวงการการ์ตูนญี่ปุ่น (manga) ที่ทุกคนคงเคยได้ยินมาจนอาจจะเบื่อได้ จุดเด่นในงานของอาจารย์มีอยู่หลายปัจจัยด้วยกันตั้งแต่ลายเส้น ที่ตัวละครแต่ละตัวมีตาโตโดดเด่นเป็นเอกลัษณ์ มุกตลกท้องคัดท้องแข็งด้วยหลากหลายความฝืดแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ที่สำคัญที่สุดคงหนีไม่พ้นจินตนาการเหนือผู้คนร่วมสมัย ที่ทำให้อาจารย์มีผลงานการ์ตูนมากกว่า 700 เรื่อง รวมจำนวนหน้าได้มากกว่า 150,000 หน้า
แต่ถึงแม้จะมีผลงานมากมายเพียงใด ผลงานที่ได้รับความนิยมในวงกว้างมากที่สุดก็หนีไม่พ้นเจ้าหนูอะตอม ด้วยตัวละครหุ่นยนต์ในร่างของเด็กชายสุภาพน่ารัก ผิดแผกไปจากจินตนาการภาพหุ่นยนต์ของผู้คนในสมัยนั้น จึงไม่แปลกที่จะสามารถครองใจผู้คนมากมาย เจ้าหนูอะตอมจึงถือเป็นผลงานชิ้นสำคัญ ที่ทำให้ชื่อของอาจารย์เป็นที่ยอมรับ
กระนั้นในคุยกันท้ายเล่ม ของหนังสือการ์ตูนเรื่อง Pluto ซึ่งเล่าถึงบทความไว้ในปี 1966 ซึ่งเขียนโดยอาจารย์เองว่า “ผมถือว่าอะตอมคือผลงานที่ไม่ได้ความชิ้นหนึ่ง ผมเขียนมันขึ้นมาเพียงเพราะต้องการชื่อเสียงเงินทอง” “จริง ๆ แล้ว ผมรู้สึกสนุกกับการเขียนเรื่องเจ้าหนูอะตอมเฉพาะในช่วง 2-3 ปีแรกเท่านั้น” ฟังดูโหดร้ายทารุณ แต่ควรหรือไม่ควรก็เป็นสิทธิ์ของผู้แต่ง และแน่นอน ผู้เสพอย่างเรา ๆ ก็ย่อมมีสิทธิ์ที่จะเชื่อตามหรือเห็นต่างด้วยเช่นกัน
เสื้อยืดเจ้าหนูอะตอมส่วนใหญ่ในบ้านเรา มักจะเน้นลวดลายสีสันสดใสของตัวละครเป็นการหลอกล่อคุณหนู ๆ แต่ตัวด้านล่างนี้เน้นเพียงสัดส่วนโครงร่าง แล้วปล่อยให้เราได้จินตนาการว่า หน้าตาที่แท้จริงของเจ้าหนูอะตอมในใจเรานั้นจะเป็นเช่นไรกัน
อนึ่ง หากสนใจใคร่เปรียบเทียบผลงานของอาจารย์เท็ตสึกะ แล้วไซร้เชิญชวนหาอ่านงานที่ยังไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในไทยมาก่อน ได้ที่ Kinokuniya (ตอนนี้ลด 20% ตลอดเดือนกันยายน 
) แนะนำ Ode to Kirihito เป็นพิเศษ
หลายครั้งที่เราเคยชินกับการตีความเรื่องราวที่สอดใส่ความลึกตื้นหนาบาง หวังเพื่อมุมมองที่ดูแตกต่างแปลกตา แต่เมื่อความแตกต่างไม่อาจทำให้ดูแตกต่างอีกต่อไป ความเรียบง่ายแน่วแน่ ก็อาจให้ผลลัพธ์ที่อาจคาดไม่ถึง ถ้าเพียงแต่รู้จักเลือกวิธีการนำเสนอเหมือนกับที่คุณ Demetri Martin ทำเอาไว้กับมิวสิควิดีโอเพลง Selfish Jean ของ Travis
โดยคุณ Martin หยิบเสื้อยืดที่มี 19 ตัวมาใส่ในคราวเดียว ก่อนจะค่อย ๆ ถอดเผยประโยคบนเสื้อ ให้ตรงกับเนื้อเพลงตามท่วงทำนอง เรียบง่ายชัดเจนแต่ก็มิได้ถดทื่อ พิสูจน์ได้กับความนิยมอันแพร่หลายในหมู่แฟน แต่ไม่ยักได้เห็นว่ามีใครเอาเข้ามาขายในงานคอนเสิร์ตที่เพิ่งผ่านมา ความเสียดายส่วนตัวจากที่เผลอพลาดครั้งก่อนจึงต้องโดนตอกย้ำต่อไป
