You are currently browsing pittaya's articles.
หลายคนคงเคยเห็นเสื้อลายหมี ที่ถูกจับมาตกแต่งสีสันให้เข้ากับวัฒนธรรมหลายอย่าง ทั้งล้อเลียนตัวการ์ตูนมิคกี้เมาส์ ยี่ห้อเครื่องดื่มน้ำเมา ไปจนถึงลายธงชาติต่างๆ
ลองไปค้นในเว็บดูถึงพบว่า ตุ๊กตาหมีแบบนี้มีชื่อว่า Be@rbrick ในบ้านเราก็เคยเห็นมีขายอยู่บ้าง ตามร้านขายของเล่น/ของแต่งบ้าน แบบหรูๆ นิดนึง หน้าตามีมากมายหลายแบบ ตามแต่จินตนาการของคนออกแบบจะคิดลวดลายออกมาได้
เสื้อยืดยี่ห้อ Popularity จับเอาแนวคิดเดียวกันมาใส่ลงไปบนเสื้อยืด ขยายขอบเขตของลวดลายออกไป ให้เข้ากับจริตของคนใส่เสื้อยืดบ้านเรามากขึ้น
หนึ่งในธีมของลวดลายที่อยู่บนเสื้อ Popularity ก็คือลายสำหรับคอบอล ที่ในบางโอกาสอาจจะไม่สะดวกใส่เสื้อชุดแข่งของทีมรักออกไปเดินนอกบ้าน แต่การใส่เสื้อยืดที่มีลายหมีแปะโลโก้สโมสรโปรด ก็พอจะช่วยทดแทนหน้าที่ในการประกาศให้โลกรู้ว่าผู้สวมใส่เป็นแฟนของทีมอะไร
ตัวอย่างเช่น ทีมหัวตารางของพรีเมียร์ชิพอังกฤษในเวลานี้


เสื้อยืด Popularity หาซื้อได้ตามตลาดนัดทั่วไป หรือจะไปที่จตุจักรก็มีร้านใหญ่ มีหลายลายให้เลือก ราคาตอนที่ซื้อมาอยู่ที่ประมาณ 180-200 บาท
ภาพอย่างหนึ่งที่เรามักเห็นบนเสื้อยืดทั้งหลาย คือโลโก้สินค้าต่างๆ นัยว่าเป็นการประกาศรสนิยมของผู้สวมใส่เสื้อยืดนั้นว่า เป็นสาวกที่จงรักภักดีต่อแบรนด์นั้นๆ ภูมิใจที่มีโลโก้ของแบรนด์มาแปะอยู่บนตัวเอง ถ้าไปแถวสยามสแควร์ อาจจะได้เห็นคนใส่เสื้อยืดแปะยี่ห้อดังเดินกันขวักไขว่ ทั้ง Nike, DKNY, Chaps หรือถ้าเกิดไปเดินแถวถนนข้าวสาร เสื้อยืดปะยี่ห้อที่นิยมกันอาจจะเป็น Jack Daniels, สิงห์ หรือ กระทิงแดง ก็แตกต่างกันไปตามบริบท วัฒนธรรม ความนิยมในแต่ละท้องที่
Geek ก็เป็นกลุ่มคนอีกประเภทหนึ่ง ถ้าแปลเอาความหมายก็พอจะได้ความว่า เป็นคนประเภทที่เชี่ยวชาญ (บางครั้งก็ถึงกับลุ่มหลง) ในด้านใดด้านหนึ่งโดยเฉพาะ โดยมากมักเป็นด้านเทคโนโลยี, อิเล็กทรอนิกส์, วิทยาศาสตร์ หรือเกมส์ ในความหมายทั่วไป geek มักจะชอบใช้ชีวิตแบบง่ายๆ ไร้ระเบียบในมุมมองของคนทั่วไป บางครั้งคำว่า geek ก็ถูกเอาไปเปรียบเทียบกับคำว่า nerd โดยมีความหมายที่ใกล้เคียงกัน
ในหมู่ geek ทั้งหลาย การใส่เสื้อยืดถือเป็นวัฒนธรรมร่วมที่ geek ส่วนใหญ่นิยมยึดถือปฏิบัติ เพราะง่ายต่อการดูแลรักษา ไม่ต้องรีด และราคาถูก (บางทีก็ได้ฟรี) แต่แบรนด์ที่เป็นที่นิยมในหมู่ geek ก็จะแตกต่างไปจากในกลุ่มคนประเภทอื่น โดยแบรนด์ที่ geek นิยมส่วนใหญ่มักจะเป็นแบรนด์ที่อยู่ในวงการธุรกิจไอที (เช่น คอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, โทรคมนาคม) หรืออย่างอื่นที่เกี่ยวข้อง (บริษัทเกม, สำนักพิมพ์ที่ขายหนังสือคอม, หนังไซไฟ)
แบรนด์ดังหลายเจ้าในโลกไอที นิยมแจกเสื้อยืดฟรีตามโอกาสต่างๆ เพราะเชื่อว่าผู้ได้รับแจกเสื้อ ยินดีที่จะพลีกายเป็นป้ายโฆษณาให้กับแบรนด์นั้นๆ ด้วยการสวมเสื้อยืดสกรีนลายออกไปเดินให้คนอื่นเห็น
เสื้อยืด Google and U ได้แจกฟรีมาจาก Google Thailand
เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่ชื่อเสียงของ เออร์เนสโต “เช” กูวารา ยังเป็นสิ่งที่ขายได้เสมอมา ภาพที่มีชื่อเสียงและคุ้นตากันที่สุดของเช ถูกผลิตซ้ำ เอาไปแปะลงบนผลิตภัณฑ์มากมาย ไล่เรียงมาตั้งแต่ ท้ายรถบรรทุก โปสเตอร์ เสื้อยืด แก้วน้ำ รองเท้า เข็มกลัด ฯลฯ จนกลายเป็นภาพที่เห็นกันได้บ่อยที่สุดภาพหนึ่งในวัฒนธรรมป๊อบไปแล้ว (ลองดูใน Che Guevara in pop culture)
Motorcycle Diaries เป็นหนังสือเล่าเรื่องราวการเดินทางข้ามทวีปอเมริกาใต้ โดยมีมอเตอร์ไซค์เป็นพาหนะของเชในวัยหนุ่ม ร่วมทางไปกับเพื่อนอีกคนหนึ่งชื่อว่า Alberto Granado ขายดีจนติดอันดับ New York Times bestseller และสุดท้ายก็ถูกเอาไปทำเป็นหนัง เข้าฉายในบ้านเราแบบเงียบๆ ด้วย ในชื่อไทยว่า “บันทึกลูกผู้ชาย ชื่อ…เช”
เสื้อยืดจากหนังตัวนี้ พิมพ์ลายเป็นรูปหน้าของเช ที่รับบทโดย Gael Garcia Bernal ที่ดูแล้วหน้าตาเข้าเค้าอยู่ ก็ถือเป็น “ภาพ” ของเชในอีกรูปแบบหนึ่ง ที่ต่างไปจากภาพมาตรฐานที่เห็นกันจนเบื่อ แต่ว่าถ้าคนที่ไม่รู้จักหนังเรื่องนี้คงดูไม่ออกว่าเป็นเชหรอกมั้ง
เสื้อยืด Motorcycle Diaries ซื้อจากร้าน jjflix จตุจักร ปกติขาย DVD เป็นหลัก แต่ก็มีเสื้อขายบ้างนิดๆ หน่อยๆ ราคาจำไม่ได้ น่าจะประมาณ 150 บาท
ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ดูเหมือนว่ากระแสโลกร้อนกำลังมาแรง ผลิตภัณฑ์ทั้งพวก เสื้อยืด กระเป๋า ถุงผ้า ฯลฯ หันมาจับ trend นี้กันเยอะ แต่ส่วนใหญ่ที่เห็นในบ้านเราก็ยังเป็นดีไซน์แบบ ประมาณว่า “i’m not a plastic bag” ตรงๆ ทื่อๆ ไปหน่อย นานๆ ทีถึงจะเห็นแบบที่ถูกใจออกมา
เสื้อยืด consume ซื้อมาจากร้าน envy tshirt จตุจักร ราคา 180 บาท



